تبادل لینک هوشمند برای تبادل لینک ابتدا ما را با عنوان نفیسو آدرس rahimiali.LXB.ir لینک نمایید سپس مشخصات لینک خود را در زیر نوشته . در صورت وجود لینک ما در سایت شما لینکتان به طور خودکار در سایت ما قرار میگیرد.
آیت الله جوادی آملی در تبيين نسبت عقل و وحی، یکی را سراج و دیگری را صراط توصیف کرده و می گوید: اگر چراغ در بيابان به دست انسان باشد، هر جا را نشان ميدهد بيراهه است، اگر يك راهي نباشد، چراغ به چه درد ميخورد؟ چراغ براي آن است كه انسان در شعاع او راه را از بيراهه تشخيص بدهد وحي و دين آن صراط مستقيم است و عقل آن نورافكن قوي كه به وسيله او انسان راه را ميشناسد، أنبيا را ميشناسد.
به گزارش خبرگزاری مهر، آیت الله جوادی آملی در بخشی از تفسیر آیه 151 سوره بقره به راز تقديم و تأخير «تزكيه» و «تعليم» اشاره کرده و می گوید:...تزكيه هدف است و تعليم وسيله، اگر خداي سبحان تزكيه را قبل از تعليم ذكر ميكند، براي اينكه هدف مقدم است و وسيله موخَّر و اگر در خلال سخنان ابراهيم(ع) تعليم قبل از تزكيه ذكر شد، براي آنكه تعليم مقدمه تزكيه است و وسيله است و تقدم طبيعي دارد نه تقدم ذاتي
ترجمه : خدايا اگر خواهى كه از ما در گذرى، پس به سبب تفضل تو است. و اگر خواهى كه ما را عذاب كنى پس به موجب عدل تو است، پس به آئين انعام خود عفو خويش را بىدريغ بما ارزانى دار، و به سنت گذشت خود ما را از عذاب خويش ايمن ساز. زيرا كه ما تاب تحمل عدل ترا نداريم،
آیت الله جوادی آملی با توجه به آیات قرآن صدقه، عدم دلبستگی به دنیا، پرداخت خمس و زکات، توحید، رعایت آداب معاشرت را از جمله راههاي عملي تزكيه برشمرده و تأکید می کند: خداوند ميفرمايند به اينكه اگر كسي مال را در راه خداي سبحان داد، تزكيه ميشود.سرّش آن است كه بيش از هر چيز مسئله بخل مزاحم آدمي است، مال دوستي و بخل، دشمن نيرومند است كه در درون جان آدمي سنگر گرفته و در تمام مدت شبانه روز آتش كرده است.
، آیت الله جوادی آملی در بخشی از تفسیر آیه 151 سوره بقره «كَمَا أَرْسَلْنَا فِيكُمْ رَسُولاً مِنْكُمْ يَتْلُوا عَلَيْكُمْ آيَاتِنَا وَيُزَكِّيكُمْ وَيُعَلِّمُكُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَيُعَلِّمُكُمْ مَا لَمْ تَكُونُوا تَعْلَمُونَ » که از وحی و رسالت به عنوان نعمتی از نعم الهی یاد می کند، می گوید: در جريان رسالت يك سلسله موجبات پذيرش است، يك سلسله موانع پذيرش. اول آن موانع پذيرش را نفي ميكند، ميفرمايد: اين رسول در بين شما زندگي كرد و در بين شما بود بيگانه نيست و ناشناخته نيست و از لحاظ نژاد هم از شماست [و] يك انسان ناشناخته و أجنبي نيست.
امیرالمومنین علیه السلام: با مردم به نيكى سخن بگوييد، همان گونه كه خدا فرمود. امر به معروف و نهى از منكر را ترك مكنيد كه رشته كار از دست شما بيرون شود، آنگاه هر چه دعا كنيد و از خداوند دفع شر خواهيد، پذيرفته نشود و به اجابت نرسد.
پایگاه اطلاع رسانی سپاه انصارالحسین(ع) استان همدان، وصيتنامه امیرالمومنین حضرت على علیه السلام را در كتابهاى حديث به اجمال و تفصيل و به طور گوناگون نقل كردهاند كه يكى را ابوالفرج نقل كرده و در اصول كافى مرحوم كلينى هم نظير همين وصيت را كه ابوالفرج روايت كرده، نقل مىكند. در نهج البلاغه نيز در نامه شماره 47 اجمالى از اين وصيت آمده و خلاصهاى از آن در كشفالغمه و روايات ديگر آمده كه همه آنها را علامه مجلسى(ره) در بحارالانوار نقل كرده و ما همان روايت ابوالفرج را كه نسبتاً جامعتر از ديگران است، نقل مىكنيم
آیت الله جوادی آملی در تفسیر آیه 154 سوره بقره با بیان اینکه مرگ انتقال از نشئه به نشئه ديگر است نه زوال، به تبیین موضوعاتی همچون نحوه مواجهه برزخيان با متوفّيان، برزخ بودن قبر در اصطلاح متكلمان، دلالت قرآن كريم به حيات پس از مرگ كافران، نحوه مواجهه برزخيان با متوفّيان می پردازد.
آیت الله جوادی آملی در بخشی از تفسیر آیه 154 سوره بقره (وَلاَ تَقُولُوا لِمَن يُقْتَلُ فِي سَبِيلِ اللّهِ أَمْوَاتٌ بَلْ أَحْيَاءٌ وَلَكِن لاَ تَشْعُرُونَ﴾که ناظر به بحث شهید است، می گوید: ... درباره مرگ در جبهه، عدّهاي كه منكر حيات بعد از موت هستند مرگ را نابودي و زوال ميپنداشتند و عدّهاي هم كه معتقد به حيات بعد از مرگ بودند، اين مرگ را يك نحوه محروميت ميپنداشتند؛ بنابراين از حضور در جنگ عليه كفر دريغي داشتند، ميگفتند: انسان كه در جبهه ميميرد يا نابود ميشود يا محروم ميگردد... قرآن كريم درباره هر دو مطلب نظر مثبت داد، فرمود: انسان با مرگ نابود نميشود اولاً محروم نخواهد شد ثانياً، بلكه به حيات برتر و روزي بهتر ميرسد.
آیت الله جوادی آملی با اشاره به آیات و روایات، صبر را آزادگی توصیف کرده و می گوید: صبر يك مروءة و مردانگي است، يك آزادگي است. صبر يعني «حريت» يعني اگر كسي در برابر مشكلات ايستاد و به غير خدا پناه نبرد و آزاده بود انسان صابر است.
خداوند می فرماید: «هر کس از مردان یا زنان که عمل صالحی انجام دهد، و ایمان هم داشته باشد به درستی که آنان وارد بهشت می شوند و بدون حساب در آن جا روزی دریافت می کنند».[۱]
البته این انتظار که در عالم قیامت، احکام و قوانین و سنن عالم مادی و دنیا جاری باشد انتظاری نابه جا و ناصحیح است؛ و اگر در آیات و روایات از لذتی چون خوردن و آشامیدن و با همسران جوان زیباروی و در کنار نهرها و زیر درختان بودن یاد شده است، بیشتر برای تقریب ذهن ما به حقایق عالم قیامت بوده است و باید توجه داشت که این لذت ها همانند لذت های دنیایی نیست.[۲]
مدیر حوزه علمیه حضرت ولی عصر(عج) گفت: بخش عمدهای از علائم ظهور به تحقق پیوسته است، من خود، زمانی پیش از این به بررسی این علامتها پرداختم و به وضوح دریافتم که نزدیک به 99 درصد از این علامتها، پیش از این به وقوع پیوسته است
تعلق گرفتن اراده حضرت حق به ظهور ولی عصر(ع) از پی فراهم آمدن شرایط و زمینههای مناسب برای آن، صورت خواهد گرفت.
این شرایط، در دوره نهایی پیش از ظهور فراهم میشود و بر اساس شماری از روایات صادره از خاندان عصمت(ع)، این ایرانیان هستند که دست در کار زمینهسازی و فراهم آوردن شرایط مناسب برای ظهور خواهند برد و آرایندگان مقدمه برای آن دوره فرخنده خواهند بود
پروفسور « ماسارو ایموتو» (Masaru Emoto) که یک محقق ژاپنی هست، یکی از این افراد است، که با انجام یک سری آزمایشات و ایجاد صوت های مختلف بر روی آب، و با انجماد سریع آب، متوجه ی این مطلب شد که اصوات با توجه به خصوصیاتی که دارند، هر یک اثر خاص بر خود را بر مولکول های آب می گذارند، که البته در کشور خودمان نیز آزمایشات مشابه این آزمایش نیز انجام گرفت.
محققان متوجه این امر شدند، زمانی که صوت قرآن بر آب پخش می شود مولکول های آب، در بهترین و منظم ترین حالت ممکن قرار می گیرند، به طوری که هیچ یک از اصوات قادر به چنین اثری نیستند.
میگویند یک روز امیرالمومنین در جمع یاران و دوستانشان بالای منبر نشستند و شروع به صحبت کردند و فرمودند گناهان سه دسته اند. بعد صحبت شان قطع شد. مردم منتظر بودند که ایشان فرمایششان را ادامه بدهند، اما ایشان هیچ چیز نمی فرمودند. بعد عرض کردند: آقا چرا ادامهاش را نمیفرمایید؟ مثلا فرمودند که تند راه آمده بودم و نفسم گرفته بود. نفسم تازه شود تا ادامه اش را برایتان بگویم.
بعد که دومرتبه شروع به صحبت کردند فرمودند:« أیّها النـّاس إنَّ الذنوب ثـَلاثة» گناهان سه دسته اند. «فـَذنبٌ مَغفورٌ» یک گناهی است که بخشیده شده، یک گناهی است که بخشیده نمی شود. یک گناهی هم هست که نمی دانیم بخشیده شده یا نه. فرمودند: آن گناهی که بخشیده شده، آن گناهی است که بنده یک گناهی انجام داده و نتیجه اش را در این دنیا دیده است